[BONE] ตูม พลั่ก ตึง โครม

posted on 06 May 2014 21:14 by midchii
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
 
 
==========================
 
 
เวลานั้นเป็นตอนกลางคืนค่ะ

ขณะที่กำลังพักผ่อนอยู่ในห้อง จู่ๆก็มีเสียงแปลกๆดังแว่วมา
จะเรียกว่าเป็นเสียงที่ฟังดูผิดปกติก็ได้

ฉันสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
สุดท้าย เลยตัดสินใจออกจากห้องไปดูค่ะ

แต่ด้านนอกห้องก็ดูปกติดี
เวลากลางคืนบนเรือลำนี้ไม่น่ากลัวเท่าไหร่ เพราะมีไฟติดไว้สว่างไสวทั่วเรือ
 
ฉันเลยคิดว่าจะลองไปแจ้งพนักงานเสียหน่อย
....แต่ฉันกลับหาห้องพนักงานที่ให้บริการผู้โดยสารชั้นสามไม่เจอ
 
 
ฉันลองเดินขึ้นไปทางชั้นบน เผื่อจะเจออะไรบ้าง
 
ออกจะน่าอายไปสักหน่อย แต่ระหว่างทางจู่ๆ ก็เกิดรู้สึกหิวขึ้นมา
ถ้าไปที่ห้องอาหารของผู้โดยสารชั้นสองหรือชั้นหนึ่ง คงจะมีอาหารหรูๆ ที่ยังไม่มีใครแตะต้องอยู่แน่ๆ
เอาไงดีนะ แวะไปสักหน่อยดีมั้ย....
......
ไม่ล่ะ ทนต่ออีกหน่อยแล้วกัน
เดี๋ยวอีกไม่นานฉันก็จะได้กินของหรูอย่างนั้นทุกวันแล้ว อดเปรี้ยวไว้กินหวานทีเดียวดีกว่า

ฉันเดินมาเรื่อยๆ จนมาถึงชั้น C ดินแดนแห่งเศรษฐีหนุ่มหน้าตาดีที่จะมาเป็นเนื้อคู่ของฉัน <3
ที่นั่นเอง

"อ..เอ๋ คุณมาทำอะไรที่นี่น่ะครับ"

พนักงานประจำเรือถามฉันด้วยท่าทีตกใจ
 
 
 
"คือว่า ฉันได้ยินเสียงแปลกๆบริเวณห้องพัก เลยคิดว่าจะมาแจ้งคุณพนักงานน่ะค่ะ...."
 
 

...ในที่สุดก็เจอพนักงานสักที แต่หน้าตาเนิร์ดชะมัดเลย 
ใส่แว่นหนาเตอะ ท่าทางพึ่งพาไม่ได้ แถมมีกระด้วย
 
 
===============================
 
 
 
ที่ที่ฉันอยู่ตอนนี้ มีผู้คนมารวมตัวกันราวสิบกว่าคนได้
มีผู้ชายแค่สี่คนเอง แย่จริง ....ในนั้นเป็นเด็กกับเป็นคุณลุงไปซะสอง
แต่คนหนุ่มสองคนที่เหลืออยู่ก็หน้าตาไม่เลวเลย จะถือว่าเป็นโชคดีแล้วกัน <3
 
ดูเหมือนทุกคนจะออกมาเพราะถูกรบกวนด้วยเสียงแปลกๆ เหมือนกัน
ขณะที่คุยกันยังไม่ทันไร จู่ๆ เรือก็โคลงอีกรอบ
 
เสียงนั้นดังน่ากลัวมาก
ดูเหมือนว่าต้นเสียงจะอยู่ไม่ไกลจากที่นี่เลยด้วย
 
คุณหมอวินฟอร์ดเลยชวนให้พวกเราทุกคนไปตามหาต้นเสียงด้วยกัน
 
 
========
 
แต่พอเดินมาตามทางที่คิดว่าเป็นต้นเสียงแล้ว
ก็ยังไม่พบอะไรเหมือนเคย
 
แปลก....
 
 
"อะ..เอ่อ.....ขอโทษนะคะ........."
 
ฉันเอ่ยขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ ด้วยท่าทีประหม่าจะได้ดูน่ารัก
เมื่อเห็นว่าพอจะเรียกความสนใจจากคนอื่นๆ ได้แล้ว จึงเริ่มพูดต่อ
 
 
"คือว่า....เมื่อกี้ทุกท่านได้ยินตรงกันว่ามีเสียงดังมาจากทางนี้
 แต่พอมาถึงสถานที่จริงแล้วกลับไม่พบอะไรเลย....
  ไม่คิดว่านี่เป็นเรื่องแปลกบ้างหรือคะ"
 
ฉันไล่สบตาทุกคนในวงด้วยสายแอ๊บที่สุดเท่าที่ชีวิตนี้จะแอ๊บได้ 
 
 
 
"ถ้ายังไง....."
 
 
 
"เราลองหยุดคุยรายละเอียดกันสักเล็กน้อย........ดีไหมคะ?"
 
ยุทธการลูกแมวน้อยตื่นเรือเรียกความเอ็นดู : เสร็จสิ้น
 
========
 
 
ขณะที่พวกเราล้อมวงคุยกันอยู่นั้นเอง
 
จู๋ๆ ก็มีอะไรบางอย่างวิ่งผ่านหลังของพวกเราไป
 
 
พลั่ก!
 
 
"กรี๊ดดดดดดด!!"
 
ฉันถูกอะไรบางอย่างวิ่งชนอย่างแรงจนล้มลง
ฉันพยายามคว้าอะไรก็ได้ที่อยู่ใกล้ที่สุดเอาไว้
 
โครม!
 
....ฉันเผลอคว้าคุณอีวินดร์ล้มไปด้วยกันโดยไม่ตั้งใจถึงจริงๆจะแอบเล็งก็เถอะ

 
"ขะ...ขอโทษค่ะ"
 
ฉันรีบลุกขึ้นแล้วโค้งขอโทษคุณอีวินดร์ กล้ามสวยดีนะคะ เป็นทหารเก่ารึเปล่าคะเนี่ย
โชคดีที่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ถือโทษอะไร เพราะฉันน่ารัก(?)
 
 
========
 
 
"เงานั่น...มันอะไรกัน"
คุณเอกาโทบาสพึมพำออกมาอย่างตื่นตระหนก
 
ทันใดนั้นเอง
 
พลั่ก!
 
ความโกลาหลเกิดขึ้นอีกครั้ง
 
คุณเอกาโทบาสถูกชน และคว้าเอาคุณมาร์ตินและคุณโกลด์สมิธล้มตามไปด้วย
ไม่กี่วินาทีถัดมา คุณฟอเรสต์และคุณคริสเตียนเซนก็ถูกชนล้มตามไปอีก
 
 
 
"พี่ชายเป็นพนักงานสิะฮะ พนักงานที่ดีน่ะต้องปกป้องผู้โดยสาร เพราะงั้น....... นำทุกคนไปเลยฮะ Go!!"
 
 
เด็กหนุ่มที่ชื่ออลันว่าพลางดันพลังคุณพนักงานให้เข้าไปดูว่า "สิ่งนั้น" คืออะไรกันแน่
 
 
"ไม่ต้องห่วงนะไอ้หนุ่ม! ยังมีพวกเราอยู่ข้างๆ นะ!!" คุณเบอร์ทรานด์พูดสำทับ
 
ว่าแล้วอลัน คุณเบอร์ทรานด์ หนูซิลวา ก็พากันเดินเข้าไปใกล้ๆ เงาปริศนานั่น
โดยมีคุณพนักงานนำหน้า
 
 
 
 
คุณพนักงานเดินนำไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ
และทันใดนั้น...
 
 
ตูม!!
 
 
คุณพนักงานถูกอะไรบางอย่างชนจนลอยกระเด็นไปข้างหลัง
เงาปริศนาเดินออกมาอยู่ในจุดที่แสงไฟส่องถึง
 
พวกเราจึงรู้ว่า มันคือ.....ม้าแข่ง
ม้าแข่งที่กำลังพยศ
 
 
พวกคุณเบอร์ทรานด์รีบวิ่งหนีออกมาตามสัญชาตญาณ
แต่แล้ว หนูซิลวา...กลับสะดุดล้ม......
 
 
พลั่ก!
 
 
เธอถูกม้าพยศเหยียบเข้าอย่างจัง
 
...........
 
 
ทุกคนต่างแตกตื่น
 
ฉันเองก็ถลกกระโปรงเตรียมวิ่งหนี
 
 
แต่สิ่งที่มาช่วยไว้ดั่งฟ้าประทานพร
 
คือคุณเบอร์ทรานด์
 
 
 
คุณเบอร์ทรานด์ค่อยๆ ขยับไปใกล้ม้า ชูสองมือเลียนแบบท่า"หกหลัง" ของม้า
พร้อมตะโกนใส่มันเสียงดังลั่น จนม้าตัวนั้นผงะไป
 
 
 
...รอดแล้ว?
 
 
 
========
 
 
"น...นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันครับ!?"
 
คุณพนักงานอีกคนโผล่เข้ามาแล้วร้องถาม
เขารีบประสานงานหน่วยแพทย์และหน่วยดูแลสัตว์ให้เข้ามาช่วยจัดการ
ก่อนจะหันกลับมาพูดกับพวกเราอีกครั้ง
 

"ทุกท่านดูท่าทางเหนื่อยๆ ผมว่ารีบกลับไปพักผ่อนที่ห้องพักเถอะครับ"
 
 
 
....
 
 
เป็นประสบการณ์แบบที่เคยไม่คาดคิดมาก่อนเลยล่ะค่ะ
น่ากลัว สับสน วุ่นวาย
แต่ก็ยังดีที่ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
 
เพราะมีทุกท่านอยู่ด้วย เรื่องต่างๆ จึงดูเหมือนจะผ่านพ้นไปได้
ถ้าหนูซิลวาไม่เป็นอะไรมากก็คงจะดี
 
ได้คอนเนคชั่นใหม่บนเรือ ได้เป้าหมายสองคนในคืนเดียว ก็นับว่าไม่เลว
ไว้วันพรุ่งนี้ลองไปหาโอกาสคุยกับหมอวินฟอร์ดดูดีมั้ยนะ

ฉันเองก็ควรจะไปพักบ้างเหมือนกัน
 
 
ขอให้เดินทางถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพด้วยเถอะ
 
 
.....
 
..
 
.
 
 
 
 
=============================
 
 
หมายเหตุ : ท่านอ่าน โปรไฟล์ และ อีเวนท์1 ของอลิเซียมาอย่างไร
ก็ขอให้อ่านเอนทรี่นี้และเอนทรี่ต่อๆ ไปด้วยวิธีเดียวกันนะคะ <3
 
 
########
 
ส่งเลทมาก แต่งานมาน้อยมาก ขอโทษด้วยค่ะ 
 
จริงๆตอนแรกกะจะส่งในรูปแบบอื่นที่ไม่ใช่ตัวอักษร แต่เกิดเหตุขัดข้องจนสุดท้ายก็ทำไม่ทัน
ก็เลยกลับมาที่รูปแบบเดิมนี่ล่ะค่ะ 
 
 
ขอบคุณสมาชิกกลุ่ม K ทุกท่านมากๆนะคะ
เป็นหนึ่งเดือนกว่าๆที่บันเทิงมากเลย 555555
 
ถ้ามีโอกาส ไว้ไปโรลเพลย์นอกรอบกันค่ะ (flex)(flex)(flex)(flex)(flex)
 
 
 
วันนี้ก็ขอตัวเผ่นก่อนนะคะ ฮือออออออ
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เรื่องราวน่าสนใจดีนี่ จะรอฟังเนื้อเรื่องต่อไป

#2 By Bottleneck on 2014-07-09 19:23

//โดนสาวน้อยอลิเซียดึงล้มอย่างน่าสลดใจ
โถ่เสียดายไม่ได้เห็นรูปตอนวาดเสร็จ 555
อีเว้นต์นี้สนุกมาก ขอบคุณที่เอาชีวิตรอดในกลุ่มKด้วยกันนะครับ!

#1 By Canes* on 2014-05-13 21:30